Archive for December, 2007

อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม

ข้อมูล ทั่วไป ของอำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม บ้านเรา. วันหลังจะพาไปเที่ยวอำเภออื่นครับ วันนี้เอาอำเภอเมืองก่อน

การศึกษาเลิศล้ำ ศิลปกรรมปรางค์กู่ ทัศนาลัยรุกขเวช
วิเศษแก่งเลิงจาน เชิดชูวัฒนธรรมไทย งามวิไลอุทยานมัจฉา

ข้อมูลทั่วไป

ประวัติความเป็นมา
อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2443 หลังจากที่ตั้งเมืองมหาสารคาม
มาเป็นระยะเวลา 36 ปี ช่วงแรกมีลักษณะเป็นอำเภอแฝด คือ ด้านตะวันออก เรียกว่า อำเภอ
อุทัยสารคาม ส่วนด้าน ตะวันตก เรียกว่า อำเภอประจิมสารคาม

เนื้อที่
อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม มีพื้นที่ทั้งหมด 604 ตารางกิโลเมตร

สภาพภูมิอากาศโดยทั่วไป
แบบมรสุม มี 3 ฤดู คือ ร้อน ฝน หนาว

โครงสร้างพื้นฐาน

การคมนาคม
1. ทางบก
รถยนต์ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4

เศรษฐกิจ

การเกษตร
1. การทำการเกษตรอื่น ๆ นอกจากทำการเกษตรแบบ ทำไร่ ทำนา ทำสวนแล้ว เกษตรกร
จังหวัดมหาสารคาม ยังมีการรวมกลุ่มกัน ประกอบอาชีพเสริม เป็นรายได้อีกหลายอย่าง ดังต่อไปนี้
1.1 การทำข้าวเกรียบพื้นเมือง มีรายละเอียดกิจกรรมการเกษตรดังนี้
1. กิจกรรม ประเภทกลุ่มหรือหมู่บ้าน
2. ชื่อวิทยากรเกษตรกรประจำกลุ่มหรือหัวหน้ากลุ่ม คือ นางทองลา จงเทพ
3. สถานที่ติดต่อ บ้านเลขที่ 68 บ้านหัวหนอง หมู่ที่ 8 ตำบลดอนหว่าน อำเภอเมือง
จังหวัดมหาสารคาม
4. ประเภทจุดถ่ายทอดเทคโนโลยี เป็นกิจกรรมประเภทถ่ายทอด ที่เกษตรกร
หรือกลุ่มเกษตรกระทำสำเร็จ สามารถเป็นตัวอย่างที่ดี
5. เนื้อหาสาระในการถ่ายทอดความรู้การทำข้าวเกรียบพื้นเมืองสูตรสมุนไพร
เถาว์กระพังโหม
6. ระยะเวลาศึกษาดูงาน เดือน มกราคม ถือเดือนมีนาคม ของทุกปี

1.2 การเลี้ยงผึ้งและจิ้งหรีด มีรายละเอียดกิจกรรมการเกษตรดังนี้
1. กิจกรรม ประเภทรายบุคคล
2. ชื่อวิทยากรเกษตรกร นายวงศ์ศักดิ์ มาวัน
3. สถานที่ติดต่อ บ้านเลขที่ 51 บ้านหนองนาแซง หมู่ที่ 15 ตำบลลาดพัฒนา
อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม
4. ประเภทของจุดถ่ายทอดเทคโนโลยีประเภทถ่ายทอด ที่เกษตรกรหรือ
กลุ่มเกษตรกรกระทำสำเร็จ สามารถเป็นตัวอย่างที่ดี
5. เนื้อหาสาระในการถ่ายทอดความรู้
1. การเลี้ยงผึ้งในไร่นาสวนผสมและแปลงนุ่น
2. การเลี้ยงจิ้งหรีดด้วยวัสดุธรรมชาติ
6. ระยะเวลาศึกษาดูงาน สามารถศึกษาดูงานได้ตลอดปี

1.3 การปลูกหน่อไม้ฝรั่งเพื่อการค้า มีรายละเอียดกิจกรรมการเกษตร ดังนี้
1. กิจกรรม เป็นกิจกรรมประเภทกลุ่ม
2. ชื่อวิทยากรเกษตรกร นายมานิตย์ กองสูน
3. สถานที่ติดต่อ บ้านเลขที่ 90 บ้านอุปราช หมู่ที่ 3 ตำบลท่าสองคอน อำเภอเมือง
จังหวัดมหาสารคาม
4. ประเภทของจุดถ่ายทอดความรู้ เป็นจุดถ่ายทอดเทคโนโลยี ตามโครงการ
ที่ปรากฎในคู่มือปฏิบัติงานโครงการ
5. เนื้อหาสาระในการถ่ายทอดความรู้ เป็นความรู้เกี่ยวกับ การปลูกหน่อไม้ฝรั่ง
ทั้งหมด เริ่มตั้งแต่ เทคนิคการปลูกหน่อไม้ฝรั่ง การดูแลรักษา การใส่ปุ๋ย การป้องกันกำจัดศัตรูพืช
โดยวิธีผสมผสาน การเก็บผลผลิต การคัดเกรด ตลอดจนถึงวิถีการตลาด
6. ระยะเวลาที่ศึกษาดูงาน ตลอดปี
สังคม

การศึกษา
1. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
2. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
3. วิทยาลัยพยาบาลมหาสารคาม
4. วิทยาลัยอาชีวศึกษามหาสารคาม
5. วิทยาลัยเทคนิคมหาสารคาม
6. วิทยาลัยเกษตรกรรม
7. สถาบันการพลศึกษามหาสารคาม

โบราณสถาน และโบราณวัตถุ
1. ปรางค์กู่บ้านเขว้า ที่ตั้ง ตำบลเขวา
2. คูเมืองเก่าบ้านเชียงเหียน ที่ตั้ง ตำบลเขวา

อุทยานมัจฉาโขงกุดหวาย บ้านเกิ้ง จังหวัดมหาสารคาม

ขอนำท่านมารู้จักกับสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจของจังหวัดมหาสารคามของเราอีกแห่งหนึ่งครับที่นี่อยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองมหาสารคามมากขับรถจากตัวเมืองเพียงสิบนาทีก็ถึงแล้วการเดินทางก็สะดวกแต่ก่อนเป็นเพียงสถานที่พักผ่อนของชาวบ้านแถวนั้นแต่ตอนนี้ได้รับการพัฒนาให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวของจังหวัดมีการสร้างโป๊ะลอยน้ำเพื่อให้อาหารปลาน้อยใหญ่ ซึ่งมีปลา หลากหลายชนิด สถานที่แห่งนี้ก็คือ อุทยานมัจฉาโขงกุดหวาย ซึ่งอยู่ที่หมู่บ้านโขงกุดหวาย ตำบลเกิ้ง อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคามเรานี่เองโดยได้รับการพัฒนาให้เป็นหมู่บ้านท่องเที่ยวเชิงชนบทอีกด้วย
นอกจากนั้นแล้วภายในบริเวณใกล้เคียงก็มี “พิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน เฮือนอีสาน บ้านวัฒนธรรม” โดยมีข้อมูลข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับชีวิตความเป็นอยู่ของคนภาคอีสานที่น่าสนใจรวมทั้งมีสัตว์ป่าที่หายากหลายชนิดไม่ว่าจะเป็น เหยี่ยว , สุนัขจิ้งจอก , นกยูง , และสัตว์อีกหลายชนิดที่น่าสนใจ หากใครผ่านไปแถว ๆ นั้นก็แวะได้ครับไม่มีค่าใช้จ่ายในการเข้าชมแต่อย่างใด.

อุทยานมัจฉาโขงกุดหวาย
อุทยานมัจฉาโขงกุดหวายเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์เชิงชนบทโดยได้รับการประกาศเป็นแหล่งท่องเที่ยวของจังหวัดมหาสารคามเมื่อปี 2540 เนื่องจากแหล่งท่องเที่ยวแห่งนี้มีฝูงปลาหลายร้อยชนิดที่มาจากแม่น้ำชีได้ทะลักเข้ามาอยู่ตั้งแต่ตัวเล็ก และส่วนมากจะเป็นปลาเผาะซึ่งเป็นปลาเนื้ออ่อน ต้นตระกูลของปลานี้จะอยู่ในแม่น้ำโขง ชาวบ้านส่วนใหญ่อนุรักษ์ไว้เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้มาดูและศึกษาชนิดพันธุ์ปลาต่าง ๆเหล่านี้